OPEN-LEONIE

by

Bekijk en beluister HIER het bewegende portret van Leonie

#OPENoverdepressiviteit

Foto: Linelle Deunk | Tekst: Open mind

Delen

Ik heb heel veel moeite om dingen met anderen te delen, laat staan als je van de ene dag op de andere als succesvolle dame opeens ziek thuis zit. Maar ik was gewoon echt psychisch ziek. En toen heb ik uiteindelijk een aantal vriendinnen een brief geschreven waarin ik heb verteld dat het niet goed met me ging. Ik zat tegen suïcide aan.

Toen ik geboren werd had mijn moeder al de ziekte ALS. Dus als kind heb ik altijd geweten dat mijn moeder dood zou gaan. De verwachting was dat ze rond mijn zesde zou overlijden. Dat werd op mijn zeventiende. Ik heb in die periode niet gerouwd om het verlies van mijn moeder maar uiteindelijk heeft dat, denk ik, wel mijn depressie getriggerd. Diep van binnen was ik dood ongelukkig en ik compenseerde dat met een goede baan, een mooie auto, zakenreisjes. Maar ik was totaal niet in verbinding met mezelf.

Wat er nou voor zorgde dat ik zo ongelukkig was kon ik je ook niet echt vertellen. Ineens zit er geen gevoel meer aan de prikkels die je binnen krijgt. Ik zag de zon schijnen, maar ik voelde de warmte niet meer. Ik zag de blaadjes aan de bomen wel ritselen, maar ik voelde wind niet. Ik zag de vogels vliegen, maar ik hoorde ze niet fluiten.

Ik heb nu twee jaar therapie achter de rug en ben eind 2019 gestopt met mijn medicatie. Dat was een heel spannend moment. De angst dat het terug kan komen is er nog wel, want ik ben erfelijk belast. Ik ben gewoon vatbaarder dan anderen. Zo’n moment zou bijvoorbeeld kunnen zijn als ik zelf zwanger word en dat mijn moeder daar dan niet bij kan zijn. Maar tegelijkertijd heb ik ook vertrouwen, want ik herken nu de signalen en dat had ik voorheen niet.

Ik heb geleerd dat ik aan moet geven hoe ik me voel. Ik was net aan het daten met mijn vriend toen ik in die suïcidale fase zat, dus dat was wel een hele bijzondere dating periode. Hij signaleert ook dingen en zegt dan van ‘goh, ik heb het idee dat je moe bent’ of ‘ik heb het idee dat je wat tijd voor jezelf nodig hebt’, in plaats van ‘hé Leonie, ga even boven een boek lezen of zo,’ want dan voel ik me ongewenst en dat voedt mijn negatieve zelfbeeld.

Het is voor mij heel hard werken om uiting te geven aan wie ik van binnen echt ben, om tegen mezelf te kunnen zeggen waar ik trots op ben, wat ik aan mezelf waardeer. Maar ik vind het ook wel super tof om dan te denken, wow, ik ben eigenlijk best wel een leuk mens. Alleen moet ik dat 100 keer op een dag tegen mezelf zeggen.

Leonie