OPEN-ALEX

by

Bekijk en beluister HIER het bewegend portret van Alex

#OPENoverdepressiviteit

Foto: Linelle Deunk | Tekst: Open mind

Gender

De verhuizing van ons gezin van de VS naar Aruba was echt heel moeilijk voor mij. Ik begreep de taal niet goed, was een stil kind en kon slecht aansluiting vinden. Daarbij kreeg ik ineens een zusje waardoor mijn ouders weinig tijd voor mij hadden. Ik voelde me jaloers, niet gezien en eenzaam. Op mijn 8ste deed ik mijn eerste zelfmoordpoging.

Op 16de besefte ik door een vriendin dat er een hele andere wereld bestond. Het begrip LGBTQ was nieuw voor mij. Een nieuwe wereld waarin iedereen echt helemaal kon zijn wie die wilde en mocht houden van wie die wilde. Eindelijk begreep ik mijn eigen gevoelens, dat ik liever een jongen wilde zijn die verliefd mocht worden op andere jongens!

Op een dag had ik de moed verzameld om aan mijn moeder te vertellen dat ik misschien wel transgender was. Mijn moeder reageerde mat en wilde er verder niet mee geconfronteerd worden. In Aruba is er geen plaats voor een mannelijke vrouw. Ruim 4 jaar geleden vertrok ik naar Nederland. In Nederland kon ik niet alleen studeren, maar ik kon ook eindelijk echt mezelf zijn, genderneutraal.

Het eerste jaar in Nederland was super. Ik was druk met mijn nieuwe zelfstandige leven en mijn opleiding. Totdat de zomer kwam, die wel warm was, maar in niets leek op Aruba. Ik miste de mooie stranden, mijn vriendengroep en alles wat vertrouwd was. Dat triggerde mijn depressiviteit weer.

De angst voor mijn depressiviteit is er soms nog wel. Omdat ik nog steeds niet altijd weet waarom ik dan depressief ben, totdat ik er weer uit klim. Er is altijd nog de angst dat ik er niets aan kan doen en misschien wel chronisch depressief ben. En dat wil ik niet.

Rustig aan doen. Je eigen innerlijke criticus zijn. Als ik kwetsbaar ben dan is het belangrijk dat ik genoeg rust neem en dat er mensen om me heen zijn die lief voor me zijn. Als je denkt dat iemand depressief is, blijf dan in de buurt, doe de dagelijkse dingen samen, zorg voor afleiding. Het gaat om de persoon niet om de depressie.

Met mijn seksualiteit ben ik nu wel oké. Dat is een bijzondere ontdekkingsreis, die ik hier in Nederland in alle vrijheid durf te maken. Er is hier ook wat meer afstand tussen mijn ouders en mij, waardoor ik beter met ze kan praten. En dat is fijn, want die gesprekken, die erkenning voor hoe ik me voel en wie ik ben, zijn voor mij heel belangrijk in mijn ontwikkelingsproces naar een meer happy person.

Ik heb het gevoel dat ik uit dat depressiehol klim. Ze respecteren en accepteren me nu genoeg dat ze me ook Alex noemen. Ik heb mommy issues. Ze weet ervan, maar neemt daar niet de verantwoordelijkheid voor. Ik heb haar voorgesteld om samen in therapie te gaan, maar zover zijn we nog niet.

Alex